کودکانه ۱

احتمالا برای همه ما ایرانی ها در دوران کودکی شعر «اتل متل توتوله» رو خوندن. اما پدربزرگ من نسخه دیگه ای از این شعر رو برامون می خوند که ریتم جالب و دلنشینی داشت. مطمئن نیستم که همه شعر رو درست یادم باشه. اما اونچه که یادمه اینجا میارم. اگه کسی شنیده و اشتباهی می بینه لطفا از طریق دیدگاه ها اصلاح کنه.

اَتِتَت توته متل
پنجه به شیرمال و شکر
احمدی! جان پدر
تو تیشه بردار مَ تبر
بریم به جنگ حق نظر
حق نظر کشته شده
دوطرف کوه غوغا شده
دستمال شاه سوخته شده
با قلاب و نخ دوخته شده
هاچین و واچین، یه پاتو ورچین

این مطلب چقدر مفید بود

امتیاز دهید

میانگین امتیاز ۴٫۷ / ۵٫ تعداد آرا ۳

اولین نفری باشید که امتیاز میدهد

2 دیدگاه دربارهٔ «کودکانه ۱»

  1. اتوته توته متل
    پنجه به شیرمال و شکر
    احمدی جان پدر
    تو تیشه بردار مَ تبر
    بریم سراغ حق نظر
    حق نظر ایلا شده اولا شده
    اون پشت کوه غوغا شده
    دستمال شاه گلابتون
    دوخته شده سوخته شده
    هاچین و پاچین یکیشو ورچین

    اینو مادرم به نقل از بزرگترهاش تو بچگی ما برای ما می خوند و ما انگشتان ۲ دستمون را باز می کردیم و تو هربار یکی از انگشتان من یا برادرهام از دور بازی خارج می شد.
    ضمنا مادر و اجداد من همدانی هستند.شما از کجا هستید و جالب بود برام این شعر زیبای شما.دوست دارم بدونم ریشه این شعر از کدوم بخش ایران میاد

    1. مادر من هم همدانی است. من هم ریشه اصلی این شعر رو نمیدونم از کجاست. اما باید اطراف همدان خصوصا به سمت مناطق لر نشین باشه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *